استفاده از برخی عناوین نظیر بهترین و بی سابقه ترین در صنعت خودروسازی نیاز به شهامت خاصی دارد. هر روز از سوی برندهای برتر خودروساز سراسر جهان ادعاهایی درخصوص طراحی و ساخت خودروهای خاص مطرح می شود که هر یک از آنها منتقدان خود را دارند. اما برخی از این محصولات به لطف بهره گیری از طیف گسترده و به روز از فناوری های خودروسازی شایستگی چنین عناوینی را دارند.
هوندا اف.سی.ایکس کلاریتی از جمله این خودروهاست. شاهکار جدید شرکت ژاپنی هوندا از این نظر یک استثناست چون مسیر طراحی و ساخت خودروهای برقی را برای همیشه دستخوش تغییر خواهد کرد. در این خودروی برقی خبری از باتری های حجیم و سنگین نیست و به جای آن راننده تنها هیدروژن به خودرو تزریق می کند و این سیستم پیشرفته موتوری خودروست که هیدروژن موجود را به برق تبدیل می کند. در حقیقت در هوندا کلاریتی نیروگاه کوچک تولید برق از هیدروژن به کار گرفته شده است.
عنوان هوندا کلاریتی در دنیای خودروسازی عنوان چندان تازه ای نیست. به سال ۲۰۰۷ باز می گردیم، زمانی که در جریان برگزاری نمایشگاه خودروی لس آنجلس برای نخستین بار از این خودرو رونمایی شد. اما نکته جالب توجه این است که از آن زمان تاکنون نظرات زیادی درباره نگرش جدید به کار گرفته شده در مسیر طراحی و ساخت خودروهای برقی مطرح شده است.
به همین دلیل شاهد تقابل بی سابقه ای از نظرات در خصوص یک محصول خودرویی بوده ایم. همان زمان هوندا اعلام کرد که در نظر دارد شمار بسیار محدودی از این خودرو را تولید کند. هنوز هیچ اعلان رسمی در این زمینه صورت نگرفته است اما برخی شواهد نشان می دهند تنها یکهزار دستگاه از این خودرو ساخته می شود، رکوردی که برای جاودانه ماندن هر محصول خودرویی کافی است.
هوندا کلاریتی یک خودروی ژاپنی است. پس تعجبی ندارد که در بسیاری از موارد از جمله نرمی فرمان، طراحی داخلی و در عین حال سادگی رانندگی، حرف های زیادی برای زدن داشته باشد. اما همه اینها تنها بخش کوچکی از جذابیت این خودروست. مهم ترین مشخصه کلاریتی این است که باتری های آن برخلاف تمامی خودروهای برقی که تاکنون ساخته شده اند به وسیله شبکه برق خانگی شارژ نمی شود. در کلاریتی شرایط فرق می کند. این خودرو به گونه ای ساخته شده است که در باک مخصوص آن هیدروژن تزریق می شود. یک پیل سوختی، هیدروژن را به جریان برق تبدیل می کند و به این ترتیب چرخ های کلاریتی به گردش در می آیند. اما تولید الکتریسیته در این روش چگونه صورت می گیرد؟
طی یک فرآیند نه چندان پیچیده گاز هیدروژنی که وارد خودرو شده است از روی آند که در پیل سوختی تعبیه شده، عبور می کند. در این فرآیند هر اتم هیدروژن به یک یون هیدروژن تبدیل می شود و در نتیجه، یک تک الکترون آزاد می شود. الکترون هایی که به این ترتیب آزاد می شوند جریان مستقیمی در یک مدار خارجی تولید می کنند.
یون های تولید شده از الکترولیت که اساس فناوری هوندا در این پیل های سوختی است عبور می کنند و به کاتد می رسند. در کاتد، این یون ها با اتم اکسیژن گرفته شده از هوا ترکیب شده و آب به عنوان یک محصول جانبی این فرآیند تولید می شود. یکی از ابتکار عمل هایی که در طراحی و ساخت این خودرو انجام پذیرفته مربوط به استفاده از آب تولیدی است. از آنجایی که غشای الکترولیتی این مجموعه باید همواره مرطوب نگهداری شود، طراحان هوندا ترتیبی اتخاذ کرده اند تا آبی که به عنوان محصول جانبی این فرآیند تولید می شود برای این منظور مورد استفاده قرار گیرد.
البته تمامی آب تولید شده به کار گرفته نمی شود و اضافه آن همراه هوا از لوله اگزوز خودرو خارج می شود. بنابر این و باتوجه به آنچه این خودرو در محیط زیست منتشر می کند، می توان مدعی شد که هوندا کلاریتی دوستدارترین خودروی ساخت دست بشر است به گونه ای که رویای نفس کشیدن زیر اگزوز خودرو گویا اکنون دیگر محقق شده است.
با نگاهی به سایر خودروهای برقی شناخته شده روشن می شود که حتی این دسته از خودروها نیز دوستدار محیط زیست محسوب نمی شوند. این خودروها از الکتریسیته ای استفاده می کنند که در نیروگاه های برق تولید می شوند و حال آن که این نیروگاه ها عمدتا از سوخت فسیلی برای تولید جریان برق استفاده می کنند. به همین دلیل این خودروها نیز از حیث آلایندگی محیط زیست دست کمی از خودروهای بنزینی و مبتنی بر سوخت های فسیلی ندارند.
شاید تنها نگرانی ای که راننده در حین رانندگی در هوندا کلاریتی ممکن است آن را احساس کند، افت سطح هیدروژن تزریقی در خودروست. پشت فرمان خودرو و در قسمت نشانگرها، نشانگر توپی شکلی دیده می شود که با توجه به میزان مصرف هیدروژن اندازه و رنگ آن تغییر می کند. در مواقعی که مصرف این گاز بالاست نشانگر ، توپی شکل بزرگ و کهربایی رنگ است و زمانی که مصرف آن کاهش می یابد از اندازه توپ کاسته شده و به رنگ زرد و سپس آبی در می آید.
هوندا کلاریتی از جثه درشتی برخوردار است و شاید به همین دلیل رانندگی با آن در خیابان های تنگ و باریک کار چندان ساده ای نباشد. کلاریتی از حیث بازده مصرف سوخت با نسخه قبلی و آزمایشی آن تفاوت نسبتا زیادی دارد. در سال ۲۰۰۵ یعنی دو سال پیش از آن که نخستین کلاریتی در نمایشگاه خودروی لس آنجلس رونمایی شود نمونه اولیه این خودرو ارائه شد. اما به لطف اصلاحاتی که در نمونه اصلی صورت گرفته است باتری جدید لیتیومی آن ۴۰ درصد سبک تر و در عین حال ۵۰درصد نیز کوچک تر از باتری خودروی سال ۲۰۰۵ است.
این اصلاحات موجب شده مجموعه کوچک باتری آن به راحتی در زیر خودرو و قسمت عقب آن تعبیه شود. در نتیجه فضای داخلی خودرو تا حد زیادی افزایش یافته و سرنشینان از اتاقی بزرگ تر لذت خواهند برد. برخورداری از سیستم ترمز ضد قفل یکی از دیگر نقاط مثبت هوندا کلاریتی است که با وجود آن راننده در شرایط سخت جاده ای براحتی می تواند چنین خودروی بزرگی را کنترل کند.
نگاهی کلی به هوندا کلاریتی نشان از آن دارد که این خودروساز ژاپنی در میان تمامی هیاهویی که از سوی بسیاری از دیگر رقیبان در زمینه ساخت خودروهای برقی مطرح می شود، محصولی متفاوت و شاخص را به بازار عرضه کرده است. هنوز هم بسیاری از شرکت های خودروساز، حتی آنهایی که همواره نبض بازارهای بین المللی را در دست داشته اند، تحت تأثیر بحران اقتصادی قرار دارند که چند سال پیش آغاز شد و پیش بینی می شود حداقل یک دهه دیگر بسیاری از صنایع را همچنان تحت تاثیر قرار دهد.
در این میان شرکت هایی همچون هوندا راهی ندارند جز این که با ارائه محصولاتی متفاوت و پیشرو توجه مشتریان را به خود جلب کرده و همچنان به حیات خود ادامه دهند. کلاریتی شایسته آن است که خودروی شماره یک هوندا در این چالش جهانی باشد. اما مدیران ارشد این برند خودروساز نباید از این نکته غافل شوند که سایر رقبا نیز بیکار ننشسته و بتدریج محصولات جدید خود در زمینه خودروهای برقی را روانه نمایشگاه ها و بازارهای جهانی می کنند.
هوندا کلاریتی به گونه ای ساخته شده است که در باک مخصوص آن هیدروژن تزریق می شود. یک پیل سوختی، هیدروژن را به جریان برق تبدیل می کند و به این ترتیب چرخ های کلاریتی به گردش در می آیند.
منابع: ybridcar /Netcarshow
